Η ΑΦΡΙΝ ΣΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΗΣ ΠΛΗΜΜΥΡΑΣ ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΡΑΛΛΗ
Την Τετάρτη 22 Ιανουαρίου 2025, στον Δημοτικό Κινηματογράφο Απόλλων στο Αίγιο, οι μαθητές της Γ’ τάξης του 4ο Γυμνασίου Αιγίου καθώς και οι συνοδοί καθηγητές τους παρακολουθήσαμε την ταινία «η Αφρίν στον καιρό της πλημμύρας» στο πλαίσιο του Κινηματογραφικού Αφιερώματος «Περιβάλλον και Κοινωνία: Η Δυτική Ελλάδα σε Μετάβαση».
Η ταινία έφερε μπροστά στα μάτια μας έναν κόσμο «εξωτικό», εντελώς διαφορετικό από αυτόν που βιώνουμε. Παρακολουθήσαμε την ιστορία της Αφρίν, ενός δωδεκάχρονου κοριτσιού ορφανού από μητέρα, που προσπαθούσε να επιβιώσει ολομόναχη σε ένα πολύ δύσκολο και αφιλόξενο περιβάλλον. Στην προσπάθειά της να εγκαταλείψει το μέρος στο οποίο μεγάλωσε και απειλούνταν με αφανισμό από την επικείμενη πλημμύρα με σκοπό να συναντήσει τον βιολογικό της πατέρα έκανε ένα ταξίδι επιβίωσης. Στο δρόμο της συνάντησε κι άλλα παιδιά κάθε ηλικίας που έδιναν κι εκείνα μάχη να επιβιώσουν ζώντας μια νομαδική ζωή και εργαζόμενα ως ρακοσυλλέκτες. Παιδιά που ενώ δεν κατείχαν τίποτα συμπεριφέρονταν με καλοσύνη, αλληλεγγύη και αισιοδοξία. Εντύπωση προκάλεσαν τα «ζωντανά» χρώματα των ενδυμάτων αλλά και των ίδιων των πρωταγωνιστών που έρχονταν σε αντίθεση με τον «μουντό» και πολύ δύσκολο τρόπο ζωής τους, έχοντας αναπτύξει δεξιότητες επιβίωσης. Επίσης, η έκφραση των συναισθημάτων τους που ξεδιπλώνονταν σε όλη την έκτασή τους, από την απόγνωση μέχρι τη χαρά και την αισιοδοξία. Εν τέλει, η περιπέτεια της Αφρίν και των συνοδοιπόρων της αποτέλεσε έναν ύμνο στην ανθρώπινη θέληση και ανθεκτικότητα.
Μετά την προβολή της ταινίας οι μαθητές ανταποκρίθηκαν θετικά στο κάλεσμα του σκηνοθέτη για ερωτήσεις καταθέτοντας τις απορίες τους που αφορούσαν τόσο τις συνθήκες της παραγωγής όσο και τη ζωή των πρωταγωνιστών της ταινίας. Ο σκηνοθέτης, πολύ προσιτός και ευγενικός, άκουσε με προσοχή τις ερωτήσεις των μαθητών και των καθηγητών απαντώντας με υπομονή σε όλες τις απορίες τους. Έπειτα ρώτησε εκείνος τους μαθητές πως αντιλαμβάνονται τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στη ζωή και την καθημερινότητά τους. Συνολικά η εκδήλωση ήταν μια πολύ όμορφη εμπειρία και αποτέλεσε «τροφή για σκέψη» και προβληματισμό σε όσους συμμετείχαν.
