Ο ρατσισμός σήμερα

O ρατσισμός υπάρχει παντού γύρω μας και κυριαρχεί. Είναι ένα τρομερά συνηθισμένο φαινόμενο και έχει πάρει τερατώδης διαστάσεις. Η κυβέρνηση το κατάλαβε και αποφάσισε να πάρει τα μέτρα της. Τα παιδιά αφιερώνουν ώρες για το ρατσισμό στο σχολείο, κάνουν εργασίες. Παντού υπάρχουν φυλλάδια και έχει καθιερωθεί ημέρα κατά του ρατσισμού.

Όλα είναι επιφανειακά και ρηχά, λέμε και ξαναλέμε, βλέπουμε βίντεο, εικόνες, βγάζουμε λόγους, φωνάζουμε συνθήματα και οι λέξεις ταξιδεύουν στον αέρα και όπως λέμε: «Μπαίνουν απ? το ένα αυτί και βγαίνουν απ? το άλλο».
Ο κόσμος φοβάται το διαφορετικό, αυτό είναι σίγουρο .Το διαφορετικό μπορεί να προσδιορίζει αλλοεθνής, με διαφορετικό χρώμα, γλώσσα, θρησκεία ή ανθρώπους σε κατώτερη κοινωνική τάξη, με φθηνότερα ρούχα, χωρίς μεγάλο σπίτι ή ακριβό αυτοκίνητο.

Ενώ λοιπόν χωρίζεται σε πολλές υποκατηγορίες και ριζώνει όλο και πιο βαθιά στη ζωή μας, μια κατηγορία δεν αντιμετωπίζεται όπως πρέπει. Δίνουμε βάρος στο ρατσισμό παραδείγματος χάρη εναντίον ανθρώπων με διαφορετικό χρώμα και δεν νοιαζόμαστε για το ρατσισμό που υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους της ίδιας εθνικότητας, των συμμαθητών που κάθονται στο ίδιο θρανίο. Ίσως φαίνεται περίεργο, ίσως σας τρομάζει, αλλά ο ρατσισμός που υπάρχει μέσα στο σχολικό χώρο είναι ίσος μπορεί και περισσότερος απ? αυτόν έξω στην «πολιτισμένη» κοινωνία. Από μια παρέα παιδιών, συνήθως κοριτσιών σχολιάζεται η εμφάνιση και οι συνήθειες ενός παιδιού και από ολόκληρη την τάξη η απόδοση στα μαθήματα, ο τόνος της φωνής αλλά και τα λόγια που συχνά παρεξηγούνται και του προσδίδουν αυτό που λέγεται «ταμπέλα» δηλαδή χαρακτηρισμό. Πολλά απ? αυτά τα παιδιά δεν τα κάνουν παρέα ,κάτι υποφερτό θα έλεγα. Το χειρότερο όμως είναι η υποκρισία, το ψέμα και οι ψίθυροι πίσω απ? την πλάτη σου. Όταν το παιδί περνάει μπροστά από μια παρέα εύκολα παρατηρεί τα νοήματα, την αλλαγή συζήτησης και τα χαμόγελα στα στόματα. Όλα μάσκα και στολή για να γίνει πιο παραστατικό το έργο.
Καθώς όμως πρόκειται να βγω έξω απ? το θέμα, παρασυρόμενη απ? το θυμό μου γι? αυτή τη συμπεριφορά που δεν αντιμετωπίζεται, επανέρχομαι λέγοντας πως ο ρατσισμός πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους. Τα παιδιά πρέπει να ενημερωθούν από μικρά, απ? την οικογένεια, γιατί ό,τι και να κάνει το κράτος στο Γυμνάσιο πάει ουσιαστικά χαμένο καθώς ο χαρακτήρας και οι αντιλήψεις του παιδιού έχουν διαμορφωθεί σχεδόν τελειωτικά.
Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη και ελπίζω να μην προσέβαλα κανέναν λέγοντας την πικρή αλήθεια και σηκώνοντας την αυλαία στο πιο τραγικό θεατρικό αριστούργημα.